Drukuj
PDF
Mar
19

OFERTA SPECJALNA DDA

OFERTA SPECJALNA


NZOZ Centrum Higieny Psychicznej CEDR Sp. z o.o.
ogłasza nabór na płatną psychoterapię
dla Dorosłych Dzieci Alkoholików.









Terminy:

I spotkanie   14-16 września 2012 r.
II spotkanie   05-07 października  2012 r. 
III spotkanie  16-18 listopada  2012 r. 
IV spotkanie  07-09 grudnia  2012 r. 
V spotkanie   18-20 stycznia 2013 r. 


Koszt uczestnictwa:

Dydaktyka: 2.500,00 zł; Pobyt (nocleg, wyżywienie) 720,00 zł (Czarny Bór; ul. Parkowa 8)

 

 

Kontakt:

mgr Jacek Kasprzak tel. 602-647-378

Superwizor Psychoterapii Uzależnień
Trener- superwizor PTP
Psycholog kliniczny

 

 

 

Dorosłe Dzieci Alkoholików

 

 

Każdy, kto żyje lub żył w rodzinie, gdzie ktokolwiek nadużywa alkoholu, jest doświadczany cierpieniem. Rodzina z problemem alkoholowym jest systemem charakteryzującym się wysokim wskaźnikiem stresu. Ten stres przeżywają wszyscy członkowie rodziny, od małych dzieci po seniorów. Wszyscy oni potrzebują pomocy by odzyskać równowagę psychiczną, a często także utracone zdrowie fizyczne. Najczęstsze nasze zachowania to ucieczka i zaprzeczenia, zachowania kompulsywne(,,robię coś mimo, że nie chcę") oraz poczucie małej wartości lub kompletnej bezwartościowości. Żyjemy w izolacji od ludzi i czujemy strach przed nimi, a zwłaszcza przed wszelkiego rodzaju władzą i zwierzchnikami. Pomimo tłumu czujemy się samotni, brak nam poczucia przynależności do jakiejkolwiek grupy. Zabiegamy o aprobatę innych tak bardzo, że tracimy ,,po drodze" poczucie własnej tożsamości. Gdy odnosimy sukces, mierzymy go wartością i ilością pochwał jakie otrzymujemy od innych, ponieważ inaczej w ogóle nie możemy cieszyć się własnym sukcesem. Stawiamy sobie bardzo wysokie wymagania, tak wysokie, że nigdy właściwie nie udaje nam się im sprostać. Boimy się krytyki ponieważ każdą krytykę odbieramy jako osobisty atak i zagrożenie. Nie jesteśmy zdolni do intymnych i trwałych związków z ludźmi. Myli nam się miłość z litością i przeważnie kochamy tych, którymi możemy się opiekować lub którzy potrzebują naszej pomocy. Czujemy się winni ilekroć stajemy w obronie własnych potrzeb i dlatego tak często ustępujemy innym. Jesteśmy nadmiernie odpowiedzialni i nadobowiązkowi. Łatwiej nam troszczyć się o innych niż o siebie. Pozwala nam to jednak nie dostrzegać własnych wad i unikać odpowiedzialności wobec samych siebie. Czujemy strach przed cudzym gniewem i awanturami, będziemy ,,chodzić na paluszkach" byle tylko za wszelką cenę zachować spokój. A jednocześnie nie możemy żyć bez ekscytacji, stresu i chaosu emocjonalnego. W chwilach gdy ″wszystko układa się dobrze", ogarnia nas dezorientacja i nuda, ciągle czekamy więc, że „coś się wydarzy″, planując kolejną katastrofę. Już w dzieciństwie nauczyliśmy się ukrywać nasze prawdziwe uczucia i dzisiaj zupełnie nie umiemy ich okazywać. Zarówno przyjemne jak i nieprzyjemne uczucia ukrywamy tak głęboko, że sami nie mamy do nich dostępu. Naszą maską jest wieczny uśmiech na twarzy i najczęściej powtarzamy: ,,Czuję się doskonale, wszystko jest w najlepszym porządku, lepiej powiedz co u Ciebie słychać...". W życiu występujemy w roli ofiar i w rezultacie potrafimy tylko reagować na to co robią inni, całkowicie zatracając własne ja. Jesteśmy zdolni jedynie do reakcji a nie do akcji. Jesteśmy uzależnieni od naszych bliskich. Przeraża nas widmo porzucenia. Zrobimy więc wszystko, by utrzymać istniejący związek, nawet jeżeli jest on dla nas krzywdzący. Perspektywa osamotnienia jest dla nas zbyt bolesna i przerażająca. Wzrastaliśmy z rodzicami niezdolnymi do czułości i emocjonalnie obcymi. Nie tylko sami zachowujemy się jak ofiary, ale pociągają nas te same słabości u innych. Znajdujemy ofiary w miłości, w przyjaźni, w innych bliskich związkach. Uzależniamy się od alkoholu, albo znajdujemy partnerów uzależnionych, albo jedno i drugie. A jeżeli nie będzie to alkoholik czy alkoholiczka, wybieramy sobie kogoś innego o osobowości uzależnionej, kogoś kto obsesyjnie wyżywa się w pracy, w grach hazardowych, w jedzeniu- i w ten sposób kontynuujemy dalej ten rodzaj wzajemnej zależności, jaki łączył nas z rodzicami lub kimś innym w rodzinie z problemem alkoholowym.   
/ Opracowano wg.Cornerstone Institute.Inc/

 

PROGRAM PSYCHOTERAPII DOROSŁYCH DZIECI ALKOHOLIKÓW

l Rozpoznawanie  swojej  aktualnej  sytuacji  życiowej.

l Zwiększenie  motywacji  do dokonywania   zmiany  w swoim  życiu.

l Rozpoznanie  trudności w poszczególnych  obszarach  życiowych.

l Rozpoznanie wpływu  dzieciństwa  na  aktualne  trudności  życiowe.

l Przygotowanie  się do zmiany.

l Monitorowanie  wprowadzanych  zmian.

l Przygotowanie  do kontynuowania  psychoterapii  problemów  osobistych  w kontakcie  indywidualnym.

1. Psychoterapia grupowa  prowadzona jest w systemie  grupy  zamkniętej, oznacza to, że nie ma możliwości dołączenia  do grupy nowego  uczestnika, nawet  gdy inna osoba odpadnie  w trakcie.

2. Udział w psychoterapii DDA związany   jest  z decyzją   na  udział  we  wszystkich  spotkaniach.

3. W trakcie  trwania   jednej   sesji   nie   ma   możliwości   powrotu   na   noc   do domu.

4. Osoby uzależnione od alkoholu mogą być uczestnikami   psychoterapii   DDA pod  warunkiem   długiej abstynencji   (od 3 lat), i ukończeniu  podstawowego  programu   terapii   uzależnień.  Osoby współuzależnione po odbyciu  minimum   programu edukacyjnego.

5. Czas trwania   pojedynczej   sesji psychoterapeutycznej   DDA wynosi   40 godzin   edukacyjnych.  Wciągu 5 sesji realizowanych jest ponad   200 godzin psychoterapii   grupowej.

6. Jedna sesja trwa ona od piątku   9.oo do niedzieli 13.3o.